Systemy doboru współczynników korekcyjnych z tytułu położenia mieszkania

1. Wg zaleceń COBRTI „INSTAL”

COBRTI „INSTAL” w styczniu 2003r. opublikował nowe zalecenia stosowania współczynników korekcyjnych z tytułu położenia mieszkania dla indywidualnego rozliczania kosztów ogrzewania.

Zalecenia te mają postać dwóch tablic:

1) dla budynków wybudowanych wg norm ochrony cieplnej budynków obowiązujących od 1983-01-01:

2) dla budynków wybudowanych wg norm ochrony cieplnej budynków obowiązujących przed 1983-01-01:

Znaczenie danych zawartych w tablicach

  ▪ każda komórka tablic symbolizuje jedno mieszkanie (lokal)

  ▪ najwyższy wiersz obu tablic odnosi się do lokali położonych na ostatniej
    kondygnacji budynku, pod stropodachem

  ▪ najniższy wiersz obu tablic odnosi się do lokali położonych na parterze nad
    nieogrzewaną piwnicą lub bezpośrednio na gruncie (bez podpiwniczenia)

  ▪ pierwsza i ostatnia kolumna obu tablic odnosi się do lokali narożnych z dwiema
    ścianami zewnętrznymi o różnej orientacji względem stron świata

  ▪ liczba w komórce tablic jest współczynnikiem korekcyjnym dla danego
    mieszkania, przez który należy pomnożyć ilość jednostek zużycia ciepła tego
    mieszkania. COBRTI „INSTAL” dopuszcza możliwość skorygowania
    współczynników dla mieszkań o 0,1 w niektórych uzasadnionych przypadkach:

      ▪ jeżeli lokal położony jest nad ogrzewaną piwnicą wartość współczynnika
        skorygować powiększając ją o 0,1

      ▪ jeżeli lokal położony jest na ostatniej kondygnacji pod nieogrzewanym
        poddaszem wartość współczynnika skorygować powiększając ją o 0,1

      ▪ jeżeli lokal posiada więcej niż dwie ściany zewnętrzne o różnej orientacji
        względem stron świata, wartość współczynnika skorygować zmniejszając ją 
        o 0,1. Wprowadzenie korekt wartości współczynników zależy od uznania
        zarządzającego budynkiem.

2. Wg strat cieplnych mieszkania (lokalu)

Wg strat cieplnych mieszkania (lokalu)

Omówienie doboru współczynników korekcyjnych dla mieszkań wg strat cieplnych mieszkania omówimy na przykładzie budynku 1-kondygnacyjnego, o 9 mieszkaniach (lokalach).

Powyższy rysunek przedstawia rzut poziomy budynku.

  ▪ inwentaryzujemy każdy lokal pod względem jego powierzchni i strat cieplnych (na podstawie dokumentacji technincznej budynku)

  ▪ wybieramy lokal o najmniejszych stratach cieplnych na jednostrkę powierzchni - czyli lokal najcieplszey (w tym przypadku jest to lokal nr 7). Oznaczamy jego iloraz strat cieplnych na jednostkę powierzchni jako Min

  ▪ dla każdego lokalu wyliczamy współczynnik korekcyjny wg wzoru:

Dla wszystkich lokali wyliczenia wyglądają następująco:

Wyliczony współczynnik jest jak w poprzedniej metodzie mnożony przez ilość jednostek zużycia ciepłą dla danego lokalu. 

3. Wg mocy zainstalowanych grzejników

W celu ułatwienia analizy powstawania współczynników przeliczeniowych, posłużę się przykładowym budynkiem trzy kondygnacyjnym, o dwóch mieszkaniach na kondygnacji. Dla ułatwienia mieszkania na jednym piętrze mają taką samą powierzchnię np. 60m2 i są lustrzanym odbiciem. Poniżej zamieszczam rysunek środkowej kondygnacji:

Wg mocy zainstalowanych grzejników

Oznaczenia:

p3                   - nr pomieszczenia,

1900 W          - straty ciepła wyliczone na pomieszczenie,

T1 15              - dobrany grzejnik T1 o 15 żeberkach

Przyjmując, że na parterze straty wszystkich pomieszczeń wzrastają o 150 W (czyli ilość żeberek wzrasta o 1 szt. na każdym grzejniku), a na ostatniej kondygnacji o 300W ( dwa żeberka) możemy wyznaczyć straty poszczególnych mieszkań:

m6    6150 W	m5    5350 W
m3    4950 W	m4    4150 W
m1    5550 W	m2    4750 W

Współczynniki korekcyjne wyznaczone są w oparciu o następujący schemat:

Współczynnik korekcyjny

Dla naszego przypadku wyglądają one następująco:

1,194	1,039
0,961	0,806
1,078	0,922

Wybór metody wyliczenia współczynników korekcyjnych zależy od Zarządzającego budynkiem.